Cywilizacji "wielkiego anty humanitaryzmu" ( Civilization, "the great anti-humanity" )

         Wracając wspomnieniami do wydarzeń z początku tego roku, zastanawiam się czym jest wojna w XXI wieku, w epoce "wielkiego rozwoju cywilizacji". Cywilizacji, która doprowadza się na skraj, a raczej skacze ze skrajności w skrajność. Jak to jest możliwe, że po doświadczeniu przez tą cywilizację tylu zbrodni, bez sensownej śmierci z powodu idei, filozofii i religii ludzie żyjący w tej cywilizacji globu ziemskiego wciąż pozwalają na istnienie w samym jej środku cywilizacji "wielkiego anty humanitaryzmu"? Jak można pozawalać na to żeby człowiek zabijał drugiego, bo mu przeszkadza, przeszkadza w realizowaniu swej wizji. Wizji świata, w którym to on jest "panem" życia, lub śmierci? Albo jak może wyglądać humanitaryzm w XXI wieku, kiedy to jeden człowiek cieszy się ze śmierci drugiego? Jak można się cieszyć, że kogoś zamordowano? No jak?! Żyjąc w takim świecie strach jest się nie bać, że ktoś, gdzieś za chwile Ciebie, kogoś z Twojej rodziny lub mnie zabije i będzie miał z tego satysfakcje inni przejdą koło tego i się nie zainteresują tym. Bo są ślepi! Są zaślepieni swym egoizmem, strachem przed nowym, strachem przed porządkiem, szczęściem, równością? Jak tak można! To jest moje pytanie. JAK TAK MOŻNA?!

Wojna w XXI wieku

Wojny smak…
to jest niesmak.

To niesmak życia…
to niesmak biedy…
głodu,
ubóstwa,

śmierci !

Aż cuchnie śmiercią
aż ją czuć tu
tu z daleka

Czuć jej smród
jej stęchliznę

ten zapach
aż nie dopisania
aż nie do zniesienia
aż nie do…

uwierzenia…

że człowiek człowiekowi,
grób za życia już kopie.

          Going back memories of the events of earlier this year, I wonder what war is in the XXI century, the era of the "great development of civilization." Civilization, which leads to the edge, but rather jump from extreme to extreme. How is it possible that after the experience of so many crimes of this civilization, without a sense of death because of the ideas, philosophy and religion of people living in this civilization of the globe continues to allow the existence in the very center of civilization, "the great anti-humanity"? How can pozawalać it to kill another person, because it hinders, interferes with the fulfillment of his vision. Vision of a world in which he is the "master" of life or death? Or how humanity might look like in the twenty-first century, when a man enjoys the death of another? How can I be happy that someone was murdered? Well, how?Living in such a world of fear is not fear that someone, somewhere for a moment you, someone in your family or going to kill me and will have the satisfaction of the others go around it and is not interested in that. Because they are blind! They are blinded by their selfishness, fear of a new policy of fear, happiness, equality? How so, you can! This is my question. SO HOW CAN YOU?

War in the twenty-first century

Taste of war ...
it's disgust.

This distaste for life ...
This distaste for poverty ...
hunger,
poverty,

death!

Until his death reeks
until I feel there
here from afar

Feel the stink
its mustiness

that smell
until you add all
until the unbearable
not until ...

unbelievable ...

that man to man,
grave a dig for the living.